سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
.

داستان زیر حکایتی است ازمحبت یک معلم که سرنوشت کودکی را تغییر داد. تقدیم به همه آموزگاران مهربان و دوست داشتنی . و با ذکر این جمله از ارد بزرگ که : آموزگاری ، عشق است چنین جایگاهی هیچگاه به دست غیر مباد .
در روز اول سال تحصیلى، خانم تامپسون معلم کلاس پنجم دبستان وارد کلاس شد و پس از صحبت هاى اولیه، مطابق معمول به دانش آموزان گفت که همه آن ها را به یک اندازه دوست دارد و فرقى بین آن ها قائل نیست. البته او دروغ می گفت و چنین چیزى امکان نداشت. مخصوصاً این که پسر کوچکى در ردیف جلوى کلاس روى صندلى لم داده بود به نام تدى استودارد که خانم تامپسون چندان دل خوشى از او نداشت. تدى سال قبل نیز دانش آموز همین کلاس بود. همیشه لباس هاى کثیف به تن داشت، با بچه هاى دیگر نمی جوشید و به درسش هم نمی رسید. او واقعاً دانش آموز نامرتبى بود و خانم تامپسون از دست او بسیار ناراضى بود و سرانجام هم به او نمره قبولى نداد و او را رفوزه کرد.


امسال که دوباره تدى در کلاس پنجم حضور می یافت، خانم تامپسون تصمیم گرفت به پرونده تحصیلى سال های قبل او نگاهى بیاندازد تا شاید به علّت درس نخواندن او پی ببرد و بتواند کمکش کند. 

معلّم کلاس اول تدى در پرونده اش نوشته بود: تدى دانش آموز باهوش، شاد و با استعدادى است. تکالیفش را خیلى خوب انجام می دهد و رفتار خوبى دارد. رضایت کامل"

معلّم کلاس دوم او در پرونده اش نوشته بود: تدى دانش آموز فوق العاده اى است. همکلاسیهایش دوستش دارند ولى او به خاطر بیمارى درمان ناپذیر مادرش که در خانه بسترى است دچار مشکل روحى است.

معلّم کلاس سوم او در پرونده اش نوشته بود: مرگ مادر براى تدى بسیار گران تمام شده است. او تمام تلاشش را براى درس خواندن می کن ولى پدرش به درس و مشق او علاقه اى ندارد. اگر شرایط محیطى او در خانه تغییر نکند او به زودى با مشکل روبرو خواهد شد.

معلّم کلاس چهارم تدى در پرونده اش نوشته بود: تدى درس خواندن را رها کرده و علاقه اى به مدرسه نشان نمی دهد. دوستان زیادى ندارد و گاهى در کلاس خوابش می برد.

خانم تامپسون با مطالعه پرونده هاى تدى به مشکل او پى برد و از این که دیر به فکر افتاده بود خود را نکوهش کرد. تصادفاً فرداى آن روز، روز معلّم بود و همه دانش آموزان هدایایى براى او آوردند. هدایاى بچه ها همه در کاغذ کادوهاى زیبا و نوارهاى رنگارنگ پیچیده شده بود، بجز هدیه تدى که داخل یک کاغذ معمولى و به شکل نامناسبى بسته بندى شده بود. خانم تامپسون هدیه ها را سرکلاس باز کرد. وقتى بسته تدى را باز کرد یک دستبند کهنه که چند نگینش افتاده بود و یک شیشه عطر که سه چهارمش مصرف شده بود در داخل آن بود. این امر باعث خنده بچه هاى کلاس شد امّا خانم تامپسون فوراً خنده بچه ها را قطع کرد و شروع به تعریف از زیبایى دستبند کرد. سپس آن را همانجا به دست کرد و مقدارى از آن عطر را نیز به خود زد. تدى آن روز بعد از تمام شدن ساعت مدرسه مدتى بیرون مدرسه صبر کرد تا خانم تامپسون از مدرسه خارج شد. سپس نزد او رفت و به او گفت: خانم تامپسون، شما امروز بوى مادرم را می دادید.

خانم تامپسون، بعد از خداحافظى از تدى، داخل ماشینش رفت و براى دقایقى طولانى گریه کرد. از آن روز به بعد، او آدم دیگرى شد و در کنار تدریس خواندن، نوشتن، ریاضیات و علوم، به "آموز زندگی" و "عشق به همنوع" به بچه ها پرداخت و البته توجه ویژه اى نیز به تدى می کرد.

پس از مدتى، ذهن تدى دوباره زنده شد. هر چه خانم تامپسون او را بیشتر تشویق می کرد او هم سریعتر پاسخ می داد. به سرعت او یکى از با هوش ترین بچه هاى کلاس شد و خانم تامپسون با وجودى که به دروغ گفته بود که همه را به یک اندازه دوست دارد، امّا حالا تدى دانش آموز محبوبش شده بود.

یکسال بعد، خانم تامپسون یادداشتى از تدى دریافت کرد که در آن نوشته بود شما بهترین معلّمى هستید که من در عمرم داشته ام.

شش سال بعد، یادداشت دیگرى از تدى به خانم تامپسون رسید. او نوشته بود که دبیرستان را تمام کرده و شاگرد سوم شده است. و باز هم افزوده بود که شما همچنان بهترین معلمى هستید که در تمام عمرم داشته ام. 

چهار سال بعد از آن، خانم تامپسون نامه دیگرى دریافت کرد که در آن تدى نوشته بود با وجودى که روزگار سختى داشته است امّا دانشکده را رها نکرده و به زودى از دانشگاه با رتبه عالى فارغ التحصیل می شود. باز هم تأکید کرده بود که خانم تامپسون بهترین معلم دوران زندگیش بوده است.

چهار سال دیگر هم گذشت و باز نامه اى دیگر رسید. این بار تدى توضیح داده بود که پس از دریافت لیسانس تصمیم گرفته به تحصیل ادامه دهد و این کار را کرده است. باز هم خانم تامپسون را محبوبترین و بهترین معلم دوران عمرش خطاب کرده بود. امّا این بار، نام تدى در پایان نامه کمى طولانی تر شده بود: "دکتر تئودور استودارد"

ماجرا هنوز تمام نشده است. بهار آن سال نامه دیگرى رسید. تدى در این نامه گفته بود که با دخترى آشنا شده و می خواهند با هم ازدواج کنند. او توضیح داده بود که پدرش چند سال پیش فوت شده و از خانم تامپسون خواهش کرده بود اگر موافقت کند در مراسم عروسى در کلیسا، در محلى که معمولاً براى نشستن مادر داماد در نظر گرفته می شود بنشیند. خانم تامپسون بدون معطلى پذیرفت و حدس بزنید چکار کرد؟ او دستبند مادر تدى را با همان جاهاى خالى نگین ها به دست کرد و علاوه بر آن، یک شیشه از همان عطرى که تدى برایش آورده بود خرید و روز عروسى به خودش زد. 

تدى وقتى در کلیسا خانم تامپسون را دید او را به گرمى هر چه تمامتر در آغوش فشرد و در گوشش گفت: خانم تامپسون از این که به من اعتماد کردید از شما متشکرم. به خاطر این که باعث شدید من احساس کنم که آدم مهمى هستم از شما متشکرم. و از همه بالاتر به خاطر این که به من نشان دادید که می توانم تغییر کنم از شما متشکرم.

خانم تامپسون که اشک در چشم داشت در گوش او پاسخ داد: تدى، تو اشتباه می کنى. این تو بودى که به من آموختى که می توانم تغییر کنم. من قبل از آن روزى که تو بیرون مدرسه با من صحبت کردى، بلد نبودم چگونه تدریس کنم.

بد نیست بدانید که "تدى استودارد" هم اکنون در دانشگاه آیوا استاد برجسته پزشکى است و بخش سرطان دانشکده پزشکى دانشگاه نیز به نام او نامگذارى شده است. 


همین امروز گرمابخش قلب یک نفر شوید و مطمئن باشید که محبت شما به خودتان باز خواهد گشت.

 






تاریخ : سه شنبه 90/9/1 | 6:17 عصر | نویسنده : شهیدی | نظرات ()


قلبم پاییز گذشته شکست، الن چندین ماه از آن جریان می گذرد و من هنوز نتوانستم فراموشش کنم. دوستش داشتم، اتاقم پر شده از عکسهای هر دو تای ما و یادگاری هایی که دور تا دور اتاقم را پر کرده بود.

چرا وقتی یک رابطه ای تمام می شود آنقدر افسرده سرخورده می شویم؟ این حرفها آشناست! روزی چندین بار این حرفهای تکراری را از دوستانمان می شنویم، آیا هر روز خاطرات گذشته را مرور می کنید و غمگین تر می شوید؟ و هنوز سعی می کنید چمدان گذشته تان را بسته بندی کنید و به سفر کردن بر آواز عشق سرنگون شده خویش ادامه دهید؟
ما این اجازه رو از دو نفر (یک روانپزشک ماهر و یک ساختار ساز متخصص) راهنمایی خواسته ایم تا بتوانیم قفسه ی احساست خود را گرد گیری و برای یک عشق تازه و حقیقی آماده شویم.

خانه تکانی
اولین گامی که برمی دارید این است که اطراف خود را خلوت کنید بدین معنا که اطرافتان را از عکسها و یادگاری هایی که شما را احاطه کرده اند خالی کنید و همچنین یادبودهایی که پیرامونتان هستند و زنده هستند ونفس می کشند.

زمان و واقعیت عینی
خود را مقید کنید که وظایف خود را به وسیله برنامه ریزی و زمان بندی انجام دهید برای خود یک همدم (دوست، خویشاوند و یا یک متخصص) پیدا کنید تا این که به شما در اولویت بندی و پاکسازی کمک کند. عکسهایی که در قاب هستند را بردارید، عکسها را ریز ریز کنید، این کار به شما کمک می کند که احساس بهتری به دست آورید. بقیه چیزها مثل لباسها و هدایا می توانند به خیریه تحویل داده شوند.
اگر در مورد چیزی احساس خاصی دارید و حسی در شما ایجاد می نماید و فکر می کنید که باید آن را نگه دارید فعلا آن را در گوشه ای قرار دهید و به کار خود مشغول شوید. وقتی که تمام اشیا را جمع کردید و کارتان تمام شد دوباره به آن چیز برگردید و اگر نمی توانید آن را بدون داشتن احساس درد و روحی یا جسمی پیش خود نگه دارید، بهتر است که آن از بین برود.
از شر این اشیا راحت شدن نه تنها فضای فیزیکی بیشتری بین شما و خاطراتتان ایجاد می کند بلکه فضای بیشتری برای فکر کردن و التیام یافتن زخم ها به شفا می دهد.

فکر آزاد و را حت
حال وقت آن رسیده است که به فکر و درون خود توجه کنید
اگر شما فقط کارتان را پیش می گیرید و بدان توجه خاصی دارید و مجذوب آن هستید و بدون احساس و یک بعدی جلو می روید، هرگز نمی توانید با کسی صمیمی باشید.

1- تفسیرهای خودرا بپذیرید
این راحت تر است که ما طرف مقابل خود را مقصر بدانیم تا خودمان را، اما شما هم مقصر بودید و شما هم قوانینی در رابطه ی فوت شده خود داشتید و از آنها پیروی می کردید موقعیت را دوباره مرور کنید، و به آنها فکر کنید تا متوجه شوید و آن را بپذیری و دوباره شروع کنید ولی این بار با این دانشی که حال به دست آورده اید جلو بروید. از گذشته بیاموزید اما آنها را دوباره تجربه نکنید.

2- الگوهای گذشته را پاره کنید
رابطه ی عشقی گذشته خود را مورد بررسی قرار دهید و الگوها و خصوصیات و ویژگی ها و شخصیت هایی که برای شما مناسب نیستند را پیدا کنید. با خودتان عهد ببندید که از این گونه افراد دوری کنید.

3- خوب فکر کنید
رابطه عاشقانه باید یک جریان بلند و طولانی متعادل و میانه رو باشد ولی فقط اگر برای هم جذاب هستند و رابط شما به کشش فیزیکی منتهی می شود باید بگویم که این رابطه عشق نیست و رابطه شما عاشقانه نیست.

به این فکر کنید و مثل یک مصاحبه ی شغلی نامزدهایی که معیارهی شما را ندارند را قبول نکنید.

دنبال کردن این گام ها برای شما بسیار مفید خواهد بود که کمی زودتر و آسان تر شکست خود را التیام بخشید.






تاریخ : سه شنبه 90/3/31 | 8:13 عصر | نویسنده : شهیدی | نظرات ()

 

 گروه خونی O :
صادق، خوشبین و پر انرژی هستند و از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند. برای رسیدن به هدف قدرت و تحمل خوبی دارند. اگر در میانه راه به بیهوده بودن کاری که در حال انجامش هستند پی ببرند، خیلی راحت آنرا رها می کنند. درباره ی گذشته مثبت اندیشند، لذا چندان افسوس گذشته را نمی خورند.به مسائل مادی اهمیت می دهند. آرام و باثباتند و در برابر صداقت بسیار حساسند. رک و صریح نظراتشان را بیان می کنند. می توانند از جزئیات براحتی صرفه نظر کنند. غالباً از رهبری کردن خوششان می آید و معمولاً از قدرت تمرکز خوبی برخوردارند.

گروه خونی A :
محتاط در تصمیم گیری، بدبین و بسیار حساس هستند و مایلند مسائل را به دو گروه سیاه و سفید تقسیم کنند. به قوانین و استانداردهای اجتماعی بسیار اهمیت میدهند. از تحمل و صبر بالایی برای انجام کارهای فیزیکی و رقابتی برخوردارند. به آینده بسیار بدبینند و براحتی می توانند ظاهر آرامی از خودشان نشان دهند، حتی اگر عصبانی باشند. به نظرات دیگران بسیار اهمیت می دهند. اگر قلبشان بشکند، به سختی التیام می یابد. آنها بسیار مسئولند و همواره خطی بین کار و تفریح میکشند. آنها معتقدند که در مسائل دینی و اخلاقی می توان به کمال رسید. ترجیح می دهند از سرگرمی هایی بهره ببرند که از فشار عصبیشان بکاهد.

گروه خونی B :
براحتی از دیگران دستور نمی گیرند. سریع تصمیم گیری می کنند، قابل انعطافند و چندان به قوانین اهمیت نمی دهند. به مسائل علمی و اکتشافات علاقه فراوانی دارند. چندان صبور به نظر نمی رسند و از کارهای رقابتی خوشان نمی آید. معقول و خونسردند و درعین بامزگی، بسیار خجول هستند. از بیان ایده های جدید نمیهراسند. از مورد انتقاد قرار گرفتن ترسی ندارند. از انجام کاری به مدت طولانی خسته و دلزده نمی شوند. براحتی می توانند خاطرات گذشته را فراموش کنند. خلاق و مبتکر بوده و بین کار و تفریح نمی توانند مرزی قائل شوند.

گروه خونی Ab :
رومانتیک و احساساتی هستند و به شدت فعالند. در تجزیه و تحلیل مسائل بسیار ماهرند. در نقد موضوعات مختلف بسیار منصف اند. درموقع لزوم نمی توانند سریع تصمیم بگیرند. برای سخت کار کردن و صبور بودن باید سعی کنند. درباره ی گذشته بسیار حساسند و از قدرت فهم بلایی برخوردارند. چندان مسئولیت پذیر نیستند. خونسردند اما در برخورد با مسائل غیرمنتظره خیلی زود نگران می شوند. حالات روحی آنها خیلی سریع تغیر می کند. می توانند در آنِ واحد چند کار را با هم انجام دهند و از کارهای هنری بسیار خوششان می آید.

 






تاریخ : یکشنبه 89/10/5 | 10:25 صبح | نویسنده : شهیدی | نظرات ()






تاریخ : شنبه 89/9/13 | 4:32 عصر | نویسنده : شهیدی | نظرات ()






تاریخ : یکشنبه 89/9/7 | 3:11 عصر | نویسنده : شهیدی | نظرات ()






تاریخ : یکشنبه 89/9/7 | 11:11 صبح | نویسنده : شهیدی | نظرات ()

رندان سلامت می کنند ، جان را غلامت می کنند
رندان سلامت می کنند ، جان را غلامت می کنند
مستی ز جامت می کنند ، مستان سلامت می کنند
غوغای روحانی نگر ، سیلاب طوفانی نگر
خورشید ربانی نگر ، مستان سلامت می کنند
مستان سلامت می کنند
خورشید ربانی نگر ، مستان سلامت می کنند
مستان سلامت می کنند
ای آرزوی آرزو ، آن پرده را بردار از او
ای آرزوی آرزو ، آن پرده را بردار از او
من کس نمی دانم جز او ، مستان سلامت می کنند
مستان سلامت می کنند
آن دام آدم را بگو ، وان جان عالم را بگو
وان یار و همدم را بگو ، مستان سلامت می کنند
مستان سلامت می کنند
آن دام آدم را بگو ، وان جان عالم را بگو
وان یار و همدم را بگو ، مستان سلامت می کنند
مستان سلامت می کنند
ای ابر خوش باران بیا ، ای مستی یاران بیا
ای ابر خوش باران بیا ، ای مستی یاران بیا
ای شاه طراران بیا ، ای شاه طراران بیا
مستان سلامت می کنند ، مستان سلامت می کنند
رندان سلامت می کنند ، جان را غلامت می کنند
رندان سلامت می کنند ، جان را غلامت می کنند
رندان سلامت می کنند ، جان را غلامت می کنند
مستی ز جامت می کنند ، مستان سلامت می کنند
مستی ز جامت می کنند ، مستان سلامت می کنند
مستان سلامت می کنند ، مستان سلامت می کنند






تاریخ : یکشنبه 89/8/23 | 11:36 صبح | نویسنده : شهیدی | نظرات ()

زمان بس کند می گذرد برای آنان که در انتظارند.                  
بس تند می گذرد برای آنان که می ترسند.
بس کوتاه است برای آنان که سرخوشند.
و بس طولانی برای آنان که در اندوهند.
اما ابدی است برای آنان که عاشقند.
                                      






تاریخ : یکشنبه 89/8/23 | 11:1 صبح | نویسنده : شهیدی | نظرات ()

اگر یک­بار دیگر می­زیستم ...
سخن کمتر می­گفتم
بیشتر گوش می­
سپردم
دوستانم را به شام دعوت می­کردم بی­آنکه نگران لکه­هایی که بر فرش افتاده یا مبلی که رنگ و رویش بیشتر رفته است باشم
اگر بار دیگر می­زیستم
دوستت دارم­های بیشتر و ببخشیدهای بیشتری می­گفتم
لیکن از هر آنچه گفتم مهم­تر اگر بار دیگر زندگی می­کردم هر لحظه آن­را در چنگ می­گرفتم
به آن می­نگریستم و آن را واقعا می­دیدم
هر لحظه را زندگی می­کردم و هرگز آن را باز پس نمی­دادم...






تاریخ : یکشنبه 89/8/9 | 1:37 عصر | نویسنده : شهیدی | نظرات ()

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت
پرده ی خلوت این غمکده بالا زد و رفت
کنج تنهایی ما را به خیالی خوش کرد
خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت
درد بی عشقی ما دید و دریغش آمد
آتش شوق درین جان شکیبا زد و رفت
خرمن سوخته ی ما به چه کارش می خورد
که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت
رفت و از گریه ی توفانی ام اندیشه نکرد
چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت
بود ایا که ز دیوانه ی خود یاد کند
آن که زنجیر به پای دل شیدا زد و رفت
سایه آن چشم سیه با تو چه می گفت که دوش 
عقل فریاد برآورد و به صحرا زد و رفت






تاریخ : پنج شنبه 89/6/11 | 5:41 صبح | نویسنده : شهیدی | نظرات ()
       

.: Weblog Themes By BlackSkin :.


قالب وبلاگ

کد موس


قالب وبلاگ